میمون های انگشتی بومی جنگل های بارانی برزیل , پرو , بولیوی , اکوادور و کلمبیا هستند . این میمون ها از گونه بوزینه های کوتوله هستند . اینها به میمونه جیبی و شیر کوچولو نیز شهرت دارند . این گونه میمون کوچکترین نخستی های روی زمین هستند اما متاسفانه این جانوران جذاب به تازگی به صورت قاچاق در جهان و حتی ایران نیز به عنوان حیوان خانگی به فروش میرسند که این امر کم کم باعث انقراض این جانوران جذاب خواهد شد.
اصول نگهداري از خرگوش
منبع: نشريه انجمن حمايت از حيوانات
7 معرفي
7 ويژگيهاي کالبد شناسي و فيزيولوژيکي
7 نگهداري
7 تغذيه
7 توليد مثل
7 خرگوش و بهداشت عمومي
خرگوش اهلي (Oryctolagus Cuniculus)حيواني از راسته خرگوش شكلان (Lagomorpha) و خانواده Leporidae است و خاستگاه ابتدائي آن غرب اروپا و شمال غرب آفريقا ميباشد.
در حال حاضر از نژادهاي مختلف آن به منظورهاي گوناگون از جمله توليد پشم و گوشت، انجام تحقيقاتبيولوژيكي و بعنوان حيوانات خانگي استفاده ميشود.
رفتار غير تهاجمي و آرام خرگوش آنرا بعنوان يك حيوان خانگي ايدهآل مطرح نموده است. با اين وجود جهتنگهداري مناسب آن، آشنائي با خصوصيات آناتوميكي، فيزيولوژيكي و رفتاري اين حيوان ضروري است.
ويژگيهاي كالبد شناسي و فيزيولوژيكي
سر: مهمترين ويژگي آناتوميكي حيوان در سر، گوشها ميباشند. بخش خارجي گوشها يعني لاله گوشخصوصيت برجسته اين حيوان بوده و علاوه بر نقش آن در شنوائي، به لحاظ وجود شبكه وسيع عروقي در زير پوستاين ناحيه، تأثير مهمي درتنظيم حرارت بدن دارند. لالههاي گوش نرم و بسيار حساس ميباشند و نبايد از آنها برايگرفتن و مقيد كردن حيوان استفاده نمود.
چشمها به نسبت اندازه سر بزرگ و داراي زاويه ديدي حدود 190 درجه ميباشند. مردمكها قدرت اتساعزيادي دارند و بدين علت حساسيت بينائي حيوان به نور را در مقايسه با انسان 8 برابر افزايش ميدهند. پلك سوم دراين حيوانات رشد قابل ملاحظهاي دارد كه در هنگام خواب از گوشه داخلي چشم حركت نموده و سطح قرنيه راميپوشاند.
دندانهاي خرگوش رشد دائمي دارند، بعنوان مثال دندانهاي پيشين در طول سال بيش از 10-12 سانتيمتر رشدمينمايد بنابراين بيماريهاي دنداني نظير رشد بيش از حد دندانها و يا وجود دندانهاي نابجا و بد شكل از موارد متداولدر خرگوشها ميباشند.
قفسه صدري: حجم قفسه صدري در مقايسه با گنجايش محوطه خيلي كوچك است. قلب نيز كوچك است وبر خلاف ساير پستانداران دريچه دهليزي - بطني سمت راست سه لختي (Tricuspid) نبوده و دو لختي Bicuspid))است.
محوطه بطني: طول رودهها حدود 10 برابر طول بدن است و بخش مهمي از آن را (از نظر گنجايش و عملكرد)رودهكور (Cecum)تشكيل ميدهد كه باقيمانده هضم نشده مواد غذائي پس از عبور از روده باريك وارد آن شده وتوسط ميكروفلور موجود در آن مورد تجزيه قرار ميگيرند و تركيبي غني از پروتئين و ويتامين را ايجاد ميكنند.
خرگوش بطور طبيعي و غريزي رفتاري تحت عنوان مدفوع خواري دارد. اين حيوانات دو نوع مدفوع توليدميكنند كه يك نوع آن بشكل دانهاي و نوع ديگر بحالت خميري است. نوع دوم غني از تركيبات پروتئيني و ويتامينياست و حيوان فقط اين نوع مدفوع را مورد تغذيه قرار ميدهد. اين عمل معمولا صبح زود انجام ميشود و حيوانمدفوع را مستقيما از مخرج خود ميگيرد و بدين ترتيب بخشي از نياز بدن به پروتئين و تركيبات ويتاميني را تامينمينمايد.
ادرار خرگوش بواسطه مصرف جيره غذائي گياهي داراي PH قليائي حدود 8/2 است و رنگ آن از زرد روشن تانارنجي پر رنگ يا قهوهاي متمايل به قرمز متغير است كه ميزان رنگ بر اساس دهيدراتاسيون و قليائي بودن ادرار تغييرميكند. همچنين بخاطر وجود نمكهاي كربنات كلسيم و فسفات آمونيم و منيزيم ادرار كدر است. رسوب اين تركيباتبر سطح ميلههاي قفس، تميز كردن لانه را با اشكال روبرو ميسازد.
درجه حرارت طبيعي بدن بين 37 تا 39/4 درجه سانتيگراد و به طور متوسط 38/3 درجه سانتيگراد ميباشد.
با توجه به وجود نژادهاي مختلف وزن حيوان بالغ ميتواند از حداقلkg 0/9 در نژادهاي كوچك (آلماني،لهستاني) تا kg 1/8 در نژادهاي متوسط (نيوزيلند) و kg 7/3 در نژادهاي بزرگ (فلاماندري بزرگ) متغير باشد. متوسططول عمر اين حيوان حدود 5 تا 6 سال و حداكثر طول عمر قابل انتظار 15 سال است.
خرگوش را ميتوان در داخل منزل (بعنوان مثال در حياط) نگهداري نمود. حداقل سطح مورد نياز برايخرگوش با وزن kg 2 حدود 0/3 متر مربع است. براي خرگوشهاي با وزن بيش از kg 2 به ازاء هر كيلوگرم وزن اضافهسطح لانه بايد حدود 0/2 - 0/1 متر مربع افزايش يابد و در صورتيكه چند خرگوش با هم نگهداري شوند بايد به ازاءهر خرگوش اضافي 0/2 متر مربع به سطح لانه افزوده گردد.
ارتقاع لانه بايد در حدي باشد كه حيوان بتواند بطور كامل بر روي پاهاي خود بلند شود كه بسته به جثه حيوانميتواند حدود 45-90 سانتيمتر در نظر گرفته شود. در صورتيكه خرگوش در فضاي خارج منزل نگهداري ميشودكف لانه بايد در مقابل نفوذ رطوبت عايق شود و در صورتيكه نگهداري در داخل منزل صورت ميگيرد كف لانهميتواند مشبك و يا توري باشد كه بدين ترتيب ادرار و رطوبت ناشي از آن در كف قفس باقي نميماند و اين مسئلهاجازه ميدهد تا تميز كردن لانه در فواصل طولانيتري انجام گيرد.
جهت جلوگيري از بروز نزاع در بين خرگوشها و عوارض متعاقب آن، خرگوشهاي نر را بايد جدا از هم نگهدارينمود. همچنين نرها و مادهها نيز جز در هنگام جفتگيري بايد در لانههاي جداگانه نگهداري شوند. نگهداري چندخرگوش ماده با هم در يك قفس اشكالي ندارد.
خرگوشها ميتوانند درجه حرارت بين 270 - 4 درجه را تحمل نمايند كه البته متوسط درجه حرارت توصيهشده بين 22 - 16 درجه سانتيگراد است. رطوبت محيط بايد حدود 60 - 40 % باشد و حداقل طول مدت روشنائيمورد نياز 16 - 14 ساعت است. در صورتيكه طول مدت روشنائي محيط از اين مقدار كوتاهتر باشد حيوان دچارنقصان فعاليت جنسي پائيزي (Autumnal Sexual depression) ميگردد.
v تغذيه
ميزان مصرف غذا در خرگوشها بطور متوسط روزانه حدود 5 گرم به ازاء 100 گرم وزن بدن است. بهترين مادهغذائي براي خرگوشها، جيرههاي غذائي تجاري است كه تركيبات آن بر اساس نياز حيوان تنظيم شده است. اينجيرهها معمولا حاوي 17% - 14% پروتئين، 22% - 12% فيبرخام و 2500 - 2100 كيلو كالري انرژي هستند.
در كنار اين مواد ميتوان از سبزيجات مختلف نيز استفاده نمود و بايد توجه كرد كه سبزيجات فاسد و كپكزدهنباشند.
اين حيوان از نظر فيزيولوژيك شبه نشخوار كننده (Pseudoruminant) بشمار ميرود و چون ميكروفلور دستگاهگوارش آن نسبت به تغييرات اسمولاريته و PHبسيار حساس است بنابر اين تغيير نوع مواد غذائي بايد به آهستگي وطي مدت 5 - 4 روز انجام گيرد و هرگونه تغيير ناگهاني در محتويات جيره غذائي، بخصوص استفاده از جيرههاي غنياز كربوهيدرات ميتواند با ايجاد اختلالات شديد گوارشي سبب مرگ حيوان گردد.
تعيين جنسيت در خرگوشهاي نابالغ بسيار مشكل بوده و به تجربه نياز دارد. بنابراين در اين مورد از دامپزشككمك بگيريد.
خرگوشها در حدود سن 24 - 16 هفتگي به بلوغ ميرسند. نژادهاي كوچكتر زودتر ازنژادهاي بزرگتر و مادههازودتر از نرها بالغ ميشوند. خرگوش ماده سيكل اوستروس منظمي ندارد ولي مرحله پذيرش جنسي طولاني و حدود7-10 روز است. در صورتيكه جفتگيري انجام نگيرد ظرف 1-2 روز حالت پذيرش از بين رفته و پس از آن حيوانمجددٹ وارد مرحله پذيرش جنسي ميگردد.
خرگوش مادهاي كه وارد اين مرحله شده است به ساير خرگوشهاي ماده داخل قفس اجازه ميدهد كه بر پشتوي بجهند كه اين نشانه در جهت تشخيص حيوان آماده جفتگيري حائز اهميت است. همانگونه كه در مبحث لانه ذكرشد نرها و مادهها بايد جدا از يكديگر نگهداري شوند و فقط هنگام پذيرش جنسي خرگوش ماده براي مدت حدود10 دقيقه در قفس خرگوش نر قرار داده شود.
در صورتيكه جفتگيري منجر به لقاح نگردد، ممكن است آبستني كاذب (Pseudopregnancy) رخ دهد. در اينمرحله حيوان ماده كليه حالات حيوان آبستن را دارد و حتي پستانها نيز بزرگ ميشوند ولي اين مرحله حداكثر پس ازحدود 18 روز خاتمه مييابد.
طول مدت آبستني حدود 33 - 30 روز است. رشد پستانها سريع بوده و طي هفته آخر آبستني صورت ميگيرد.طي روزهاي آخر حيوان ماده شروع به ساخت لانه مينمايد و براي اين منظور اقدام به كندن موهاي ناحيه شكمميكند. تعداد بچهها بين 4-12 و بطور متوسط 7 عدد است. بچهها معمولا صبح زود و طي حدود يك ساعت و ياكمتر متولد ميشوند. طول مدت شيردهي حدود 4-6 هفته است. مادر در طول روز فقط يكبار و معمولا صبحها بهبچهها شير ميدهد و بقيه ساعات روز لانه بچهها را ترك مينمايد كه اين مسئله نبايد بعنوان عدم پذيرش بچههاتوسط مادر قلمداد شود. در صورت مرگ مادر و يا هنگامي كه مادر قادر به شيردادن بچهها نباشد ميتوان آنها رابصورت دستي تغذيه نمود. جهت تغذيه بچهها شير با فرمولهاي مختلفي توصيه شده است كه يكي از سادهترينفرمولها بشرح زير ميباشد:
شير گاو 240 سيسي
زرده تخم مرغ 1 عدد
عسل 5 سيسي
موليتي ويتامين كودكان 5 سيسي
شير دادن هر 12 تا 24 ساعت انجام ميگيرد. البته بايد در نظر داشت كه تغذيه دستي بچه خرگوشها بندرتموفقيتآميز بوده و ممكن است با مشكلات و عوارض متعدد گوارشي و تنفسي در بچه خرگوشها همراه باشد.
v خرگوش و بهداشت عمومي
هر چند موارد گزارش شده از انتقال بيماريهاي خطرناك بين انسان و حيوان در خرگوشهاي اهلي و خانگي نادراست با اين وجود مهمترين اين بيماريها عبارتند از سالمونلوز، تولارمي، هاري، عفونتهاي قارچي پوست و مو، سل وتوكسوپلاسموز.
جهت جلوگيري از بروز بيماري در حيوان و كاهش احتمال انتقال آن به صاحب حيوان توصيههاي زير بايدمورد توجه قرار گيرد.
1 - پس از خريد حيوان، جهت معاينه و بررسي وضعيت سلامت آن و دريافت راهنمائيهاي لازم به درمانگاههايدامپزشكي مراجعه شود.
2 - حتيالامكان با ساخت جايگاه و لانه مناسب، حيوان در خارج از محيط منزل و به عنوان مثال در حياط نگهداريگردد.
3 - در صورتيكه حيوان در داخل منزل نگهداري ميشود بايد داراي جايگاهي خاص و نسبتا محدود باشد و از رفت وآمد آزادانه حيوان در محيط منزل بايد جلو گيري شود.
4 - محل نگهداري و لانه حيوان روزانه نظافت گردد.
5 - از تماس حيوان با حيوانات خانگي افراد ديگر و همچنين حيوانات غيرخانگي نظير گربههاي ولگرد جلوگيريشود.
6 - نظافت شخصي عليالخصوص شستن دستها پس از تماس با حيوان از اهميت زيادي برخوردار است.
7 - در صورت مشاهده هرگونه تغيير در ظاهر و يا رفتار حيوان، جهت بررسي علت آن به درمانگاه دامپزشكي مراجعهشود و بر اساس نظر دامپزشك معالج انجام معاينات دورهاي مورد توجه قرار گيرد.
واكسن هاري جز در مواردي كه حيوان در معرض هاري قرار دارد و يا در مناطقي كه هاري شايع ميباشد توصيهنميشود و براي پيشگيري از بروز ساير بيماريهاي متداول در خرگوش نيز تاكنون واكسني تهيه نشده است.
پاندای قرمز
پاندای قرمز پستانداری خجالتی با دم دراز است که در جنگل های سرد و کوهستانی نپال،برمه و نواحی مرکزی چین زندگی می کند.
اندازه ی این حیوان به اندازه ی گربه ی خانگی است.نسبت این گونه های در حال انقراض بیشتر به راکون ها بر می گردد تا به پانداهای بزرگ.
پانداهای قرمز درختی هستند، چون بیشتر زمان خود را روی درختان سپری می کنند.آن ها شاخه های درختان را به عنوان محل خواب خود انتخاب می کنند.
این حیوانات شفقی هستند چرا که بیشتر به هنگام طلوع آفتاب و در تاریکی به فعالیت مشغول می شوند. آن ها صداهای مختلفی چون سوت،جیغ،خرخر و هیس هیس(صدای مار) از خود تولید می کنند.حیواناتی چون ببر سفید و سمور گردن زرد، پاندای قرمز را شکار می کنند.
بدن پاندای قرمز از خز نرم و بلندی که به رنگ قرمز مایل به قهوه ای است،پوشیده شده است.علامت هایی سفید و سیاه روی صورت و دم حلقه حلقه ای آن ها دیده می شود.
موهای سفید و بلندی اطراف گونه و چانه ی آن ها وجود دارد.این حیوان چنگال های تیزی دارد و برای خوردن برگ های سخت بامبو از دندان های پهن و فک های قدرتمندش کمک می گیرد.اندازه ی پاندای قرمز 60 سانتی متر و دمش 46 سانتی متر است.
پاندای قرمز از برگ بامبو،میوه،علف،حشرات،ریشه ها و تخم پرندگان تغذیه می کند.
مالک این سگ پنج ساله گفت: مسئولان کتاب ثبت رکوردهای جهانی گینس با اندازهگیری قد «کوپر» قرار است نام آن را با این عنوان به ثبت برسانند.
به گزارش ایسنا به نقل از روزنامه دیلیمیل، عنوان بلندقدترین سگ ماده جهان متعلق به سگی از ایالت «ایلینوی» است که در حدود ۹۰ سانتیمتر قد دارد.
پلنگ
کرگدن سیاه آفریقای شرقی
پاندا
گوریل
ببر بنگال
اورانگوتان
لاک پشت گلفینا
سوسمار درختی
لاک پشت آبی
یک نوع وزغ
بوزینه کوتوله
خوک خرطوم دراز
برترین سگ دنیا"ادی"
اینم نقاشی من از ادی
ادی جون همگی عاشقتند
پازل1000000000000000000000000000000000تیکه هم باشه درستش میکنم
حقایقی در مورد فیل ها
فیل ها قادر به پریدن نیستند.
فیل ها برای برقراری ارتباط مانند گربه ها خرخر می کنند.
یک فیل می تواند هفتاد سال عمر کند.
فیل ها حیوان ملی تایلند هستند.
یک فیل جنگلی می تواند 100 تا 1000 پوند سبزیجات را طی 16 ساعت بخورد.
وزن دندان فیل بیش از 3 کیلوگرم است.
فیل ها می توانند 60 دستور از انسان ها بیاموزند.
خرطوم فیل ها می تواند دو گالن آب را در خود جای دهد.
یک فیل می تواند روزانه 80 گالن آب بخورد.
حیوانی که به تازگی به عنوان حیوانات خانگی محبوبی برای کودکان و بزرگسالان شناخته میشوند جوجه تیغی کوتوله آفریقایی است . (African Pygmy Hedgehog) این مخلوقات کوچک به طور متوسط تا 6 اینچ (18 سانتی متر) رشد میکنند که این اندازه از نوک پوزه تا انتهای دم آنهاست و وزن آنها در حالت عادی به یک پاند (حدود نیم کیلو) میرسد. جوجه تیغی ها کوچک و سر به راه هستند و به آسانی اهلی و دستی میشوند و برای هر نوع زندگی آپارتمانی مناسب هستند.
پیش از خرید یک جوجه تیغی شما نیاز دارید از موارد زیر مطلع باشید :
قفس – نیاز به یک قفس بزرگ دارید. یک قفس همستر و چرخ بازی همستر نمیتواند نیازهای جوجه تیغی را در تهیه فضا و تفریح لازم، تامین کند. قفسی که تهیه میکنید حتما باید گرم باشد (نه خیلی داغ!) و نباید هیچ متریال اضافی درون آن باشد تا بتوان آن را به راحتی تمیز کرد.
بستر – تختخواب مخصوص گربه به هیچ عنوان برای جوجه تیغی ها مناسب نیست. در هنگام ادرار و مدفوع و هرگونه دفع دیگری، در صورت ترکیب با موادی که در این گونه بسترها هست احتمال مرگ حیوان وجود دارد. البته پیشنهاد ارزان قیمت تری وجود دارد و آن استفاده از روزنامه است که بهترین بستر برای این حیوانات خواهد بود زیرا مواد حاصل از دفع را به خوبی جذب میکند و به راحتی قابل تعویض است. اکیدا از استفاده از چوب سدر خودداری کنید زیرا عطر آن برای جوجه تیغی مضر خواهد بود.
دما – دمای مناسب برای زندگی این حیوانات دمایی بین 65 تا 80 درجه فارنهایت (18 الی 26 درجه سانتیگراد) است و اگر دما از این بیشتر باشد جوجه تیغی ها برای مقابله با افزایش دمای بدن به خواب می روند.
تمرین و بازی – جوجه تیغی ها نیاز به تفریح زیادی دارند که بتواند به اندازه ی راه رفتن و گردش در طبیعت آنها را سرگرم کند. اگر آنها را در خانه رها میکند باید کاملا مراقب آنها باشید زیرا ممکن است به سرعت خرابکاری به بار بیاورند. آنها علاقه ی زیادی به حفاری دارند و دوست دارند که چنین محیطی را به عنوان محل زندگی انتخاب کنند. برای سرگرمی آنها باید اسباب بازی هایی با سایز نسبتا بزرگ در نظر گرفته شود.
چنگال – از زمانی که جوجه تیغی وارد منزل میشود و امکان خروج ندارد، صاحبان آنها باید مراقب بلند شدن ناخن های آنها باشند. اگر اجازه داده شود که تا حد غیرمجاز و زیادی رشد کنند، میتوانند کاملا ناقص وبدریخت شوند. البته برای بار اول توصیه میشود که جوجه تیغی خود را نزد دامپزشک ببرید تا ناخن او را کوتاه کند و روش کار را به شما بیاموزد.
بالا رفتن – جوجه تیغی ها عاشق صعود و بالا رفتن از اجسام هستند بنابراین جدا از اینکه سقف محل زندگی آنها را باز بگذارید خودداری کنید.از سوی دیگر نردبان های کوچک و رمپ و دیگر اسباب بازی های قابل بالا رفتن میتوانند به قفس اضافه شوند، البته تا حدی که جوجه تیغی ها را به بیرون از قفس هدایت نکند!!
سر و صدا – جوجه تیغی ها حس شنوایی فوق العاده قوی دارند، بنابراین صاحب این حیوان باید کاملا دقت کند که از این نظر محیط مناسبی برای او ایجاد کند تا حیوان اذیت نشود. صداهای بلند یا صداهایی با فرکانس بالا می توانند این حیوان را به شدت وحشت زده کرده و یا حتی دچار شوک عصبی کند. در مواقعی که وحشت زده میشوند فورا، ستون فقرات و پیشانی و پش گردن آنها کاملا راست شده و تیغ های آنها به حالت ایستا در می آید.
رژیم غذایی – جوجه تیغی ها پستاندار هستند اما در عین حال حشره خوار هم هستند. برای آنها غذاهای تجاری زیادی در دسترس است ولی بسیاری از صاحبان آنها در بسیاری موارد به آنها غذای خشک شده ی گربه و یا کرم های غذایی و میوا هایی نظیر موز و تکه های کوچک گوشت می دهند، اما باید از دادن غذای کنسروی گربه و گوشت یخ زده به شدت اجتناب شود.
آب – همواره باید آب تازه در دسترس این حیوانات باشد. برای این کار میتوانید از ظروف آب مخصوص که در فروشگاه های حیوانات خانگی به فروش میرسند استفاده کنید، می توانید از کاسه هایی با لبه های کوتاه نیز استفاده کنید. البته اگر از کاسه استفاده میکنید باید آمادگی این را داشته باشید که به سرعت کثیف شده و نیاز به تعویض آب داشته باشد.
استحمام (شستشو) – شاید عجیب به نظر برسد ولی جوجه تیغی ها باید بسته به موقعیت، حمام شوند. انگل هایی مانند کک و ساس عمومی ترین دلیل برای استحمام این حیوانات به شمار میرود. گرچه آنها شناگران خوبی به شمار میروند ولی ممکن است صاحب آنها از عکس العملی که در مقابل شسته شدن نشان میدهند غافلگیر شود. در این حالت آنها تیغ های خود را راست کرده و شروع به خس خس میکنند و ممکن است یک نبرد واقعی را با دستان شما به راه بیاندازند. بنابراین زمانی که تصمیم به شستن جوجه تیغی گرفتید احتیاج به یک دستکش ضخیم خواهید داشت، و با یک مسواک کهنه یا بسیار نرم که دندانه های سفت نداشته باشد آنها را در آبی ولرم که 2 اینچ (5 سانتی متر) ارتفاع داشته باشد (با صبر و حوصله زیاد) بشویید. یکی از راه های شستشوی آنها این است که آب را با اندکی شامپوی ملایم (مثلا شامپوی بچه) مخلوط کرده و بشویید. جوجه تیغی را در یک دست نگه داشته و با دست دیگر آب را روی کل بدن جوجه تیغی ریخته و کاملا دقت کنید آب در گوش و چشم و بینی حیوان نرود. بعد از اینکه حیوان کاملا خیس خورد، مسواک را برداشته و تمام کمر را از سر تا انتهای دم را با مسواک کاملا بشویید. حیوان را خوب بشویید و سپس با دقت تمام، آن را در یک پتوی گرم بپیچید تا تمام آبهای روی بدن حیوان خشک شوند. از قبل آمادگی این را داشته باشید که حیوان بعد از شستشو مقاومت زیادی از خود نشان دهد که در اینگونه موارد میتوانید بعد از اتمام شستشو با تکه ای میوه یا یک کرم خوراکی او را گول بزنید و معمولا به همین سادگی میتوان اوضاع را به حالت عادی برگرداند.
 |
جوجه تیغی های دیگر – جوجه تیغی ها حیواناتی تنها هستند و ترجیح میدهند در قفس خود باشند و کسی مزاحم آنها نشود. به جز فصل زاد و ولد، در فصول دیگر نگهداری از بیش از یک جوجه تیغی در یک قفس ممکن است دردسر ساز شود.