حیوانی که به تازگی به عنوان حیوانات خانگی محبوبی برای کودکان و بزرگسالان شناخته میشوند جوجه تیغی کوتوله آفریقایی است . (African Pygmy Hedgehog) این مخلوقات کوچک به طور متوسط تا 6 اینچ (18 سانتی متر) رشد میکنند که این اندازه از نوک پوزه تا انتهای دم آنهاست و وزن آنها در حالت عادی به یک پاند (حدود نیم کیلو) میرسد. جوجه تیغی ها کوچک و سر به راه هستند و به آسانی اهلی و دستی میشوند و برای هر نوع زندگی آپارتمانی مناسب هستند.
پیش از خرید یک جوجه تیغی شما نیاز دارید از موارد زیر مطلع باشید :
قفس – نیاز به یک قفس بزرگ دارید. یک قفس همستر و چرخ بازی همستر نمیتواند نیازهای جوجه تیغی را در تهیه فضا و تفریح لازم، تامین کند. قفسی که تهیه میکنید حتما باید گرم باشد (نه خیلی داغ!) و نباید هیچ متریال اضافی درون آن باشد تا بتوان آن را به راحتی تمیز کرد.
بستر – تختخواب مخصوص گربه به هیچ عنوان برای جوجه تیغی ها مناسب نیست. در هنگام ادرار و مدفوع و هرگونه دفع دیگری، در صورت ترکیب با موادی که در این گونه بسترها هست احتمال مرگ حیوان وجود دارد. البته پیشنهاد ارزان قیمت تری وجود دارد و آن استفاده از روزنامه است که بهترین بستر برای این حیوانات خواهد بود زیرا مواد حاصل از دفع را به خوبی جذب میکند و به راحتی قابل تعویض است. اکیدا از استفاده از چوب سدر خودداری کنید زیرا عطر آن برای جوجه تیغی مضر خواهد بود.
دما – دمای مناسب برای زندگی این حیوانات دمایی بین 65 تا 80 درجه فارنهایت (18 الی 26 درجه سانتیگراد) است و اگر دما از این بیشتر باشد جوجه تیغی ها برای مقابله با افزایش دمای بدن به خواب می روند.
تمرین و بازی – جوجه تیغی ها نیاز به تفریح زیادی دارند که بتواند به اندازه ی راه رفتن و گردش در طبیعت آنها را سرگرم کند. اگر آنها را در خانه رها میکند باید کاملا مراقب آنها باشید زیرا ممکن است به سرعت خرابکاری به بار بیاورند. آنها علاقه ی زیادی به حفاری دارند و دوست دارند که چنین محیطی را به عنوان محل زندگی انتخاب کنند. برای سرگرمی آنها باید اسباب بازی هایی با سایز نسبتا بزرگ در نظر گرفته شود.
چنگال – از زمانی که جوجه تیغی وارد منزل میشود و امکان خروج ندارد، صاحبان آنها باید مراقب بلند شدن ناخن های آنها باشند. اگر اجازه داده شود که تا حد غیرمجاز و زیادی رشد کنند، میتوانند کاملا ناقص وبدریخت شوند. البته برای بار اول توصیه میشود که جوجه تیغی خود را نزد دامپزشک ببرید تا ناخن او را کوتاه کند و روش کار را به شما بیاموزد.
بالا رفتن – جوجه تیغی ها عاشق صعود و بالا رفتن از اجسام هستند بنابراین جدا از اینکه سقف محل زندگی آنها را باز بگذارید خودداری کنید.از سوی دیگر نردبان های کوچک و رمپ و دیگر اسباب بازی های قابل بالا رفتن میتوانند به قفس اضافه شوند، البته تا حدی که جوجه تیغی ها را به بیرون از قفس هدایت نکند!!
سر و صدا – جوجه تیغی ها حس شنوایی فوق العاده قوی دارند، بنابراین صاحب این حیوان باید کاملا دقت کند که از این نظر محیط مناسبی برای او ایجاد کند تا حیوان اذیت نشود. صداهای بلند یا صداهایی با فرکانس بالا می توانند این حیوان را به شدت وحشت زده کرده و یا حتی دچار شوک عصبی کند. در مواقعی که وحشت زده میشوند فورا، ستون فقرات و پیشانی و پش گردن آنها کاملا راست شده و تیغ های آنها به حالت ایستا در می آید.
رژیم غذایی – جوجه تیغی ها پستاندار هستند اما در عین حال حشره خوار هم هستند. برای آنها غذاهای تجاری زیادی در دسترس است ولی بسیاری از صاحبان آنها در بسیاری موارد به آنها غذای خشک شده ی گربه و یا کرم های غذایی و میوا هایی نظیر موز و تکه های کوچک گوشت می دهند، اما باید از دادن غذای کنسروی گربه و گوشت یخ زده به شدت اجتناب شود.
آب – همواره باید آب تازه در دسترس این حیوانات باشد. برای این کار میتوانید از ظروف آب مخصوص که در فروشگاه های حیوانات خانگی به فروش میرسند استفاده کنید، می توانید از کاسه هایی با لبه های کوتاه نیز استفاده کنید. البته اگر از کاسه استفاده میکنید باید آمادگی این را داشته باشید که به سرعت کثیف شده و نیاز به تعویض آب داشته باشد.
استحمام (شستشو) – شاید عجیب به نظر برسد ولی جوجه تیغی ها باید بسته به موقعیت، حمام شوند. انگل هایی مانند کک و ساس عمومی ترین دلیل برای استحمام این حیوانات به شمار میرود. گرچه آنها شناگران خوبی به شمار میروند ولی ممکن است صاحب آنها از عکس العملی که در مقابل شسته شدن نشان میدهند غافلگیر شود. در این حالت آنها تیغ های خود را راست کرده و شروع به خس خس میکنند و ممکن است یک نبرد واقعی را با دستان شما به راه بیاندازند. بنابراین زمانی که تصمیم به شستن جوجه تیغی گرفتید احتیاج به یک دستکش ضخیم خواهید داشت، و با یک مسواک کهنه یا بسیار نرم که دندانه های سفت نداشته باشد آنها را در آبی ولرم که 2 اینچ (5 سانتی متر) ارتفاع داشته باشد (با صبر و حوصله زیاد) بشویید. یکی از راه های شستشوی آنها این است که آب را با اندکی شامپوی ملایم (مثلا شامپوی بچه) مخلوط کرده و بشویید. جوجه تیغی را در یک دست نگه داشته و با دست دیگر آب را روی کل بدن جوجه تیغی ریخته و کاملا دقت کنید آب در گوش و چشم و بینی حیوان نرود. بعد از اینکه حیوان کاملا خیس خورد، مسواک را برداشته و تمام کمر را از سر تا انتهای دم را با مسواک کاملا بشویید. حیوان را خوب بشویید و سپس با دقت تمام، آن را در یک پتوی گرم بپیچید تا تمام آبهای روی بدن حیوان خشک شوند. از قبل آمادگی این را داشته باشید که حیوان بعد از شستشو مقاومت زیادی از خود نشان دهد که در اینگونه موارد میتوانید بعد از اتمام شستشو با تکه ای میوه یا یک کرم خوراکی او را گول بزنید و معمولا به همین سادگی میتوان اوضاع را به حالت عادی برگرداند.
جوجه تیغی های دیگر – جوجه تیغی ها حیواناتی تنها هستند و ترجیح میدهند در قفس خود باشند و کسی مزاحم آنها نشود. به جز فصل زاد و ولد، در فصول دیگر نگهداری از بیش از یک جوجه تیغی در یک قفس ممکن است دردسر ساز شود.
دنیای زیبای اسبها
پاهای بلند، قلب و ششهای بزرگ، ویژگیهایی هستند که اسب را برای سواری و کشیدن گاری مناسب ساخته است. آدمی از 5000 سال پیش استفاده از اسب را آغاز کرده است. اسبهای امروزی از اسبهای وحشی که هم اکنون نیز به صورت گلههایی در مراتع سرسبز زندگی میکنند به وجود آمدهاند.
- اسبها به رنگهای متفاوت وجود دارند و هر رنگ اسم خاصی دارد.
- نوعی اسب کوچک به نام پونی، به عنوان حیوان خانگی نگهداری میشود. پونی برای زیستن به زمینی کوچک و توجه و مراقبت زیاد احتیاج دارد. پونیها باید به طور مرتب فعالیت داشته باشند و سمهایشان هر چند هفته یک بار کوتاه و مرتب شود. (سم اسبها مثل ناخن، دائم رشد میکند.)
- تمیز کردن دائمی پوست پونی باعث براق شدن و سلامت حیوان میشود. هرگز پشت سرپونی یا هر اسب دیگری راه نروید؛ چون ممکن است به طور ناگهانی لگد بزند.
- هر بخش از بدن اسب، اسمی دارد. اندازه اسبها را با کمک دست مشخص میکنند. عرض دست یک مرد، حدود 10 سانتیمتر است.
همستر ها موجوداتی بسیار دوست داشتنی و شیرین می باشند که خیلی سریع جای خود را در بین خانواده های ایرانی باز کردند ضمن ایجاد زندگی مفید وعمری طولانی تر برای این موجودات یک سری نگهداری هایی نیاز مند است.
همستر را زمانی که به خانه می آورید به اندازه ی کافی غذا در اختیار او بگذارید تا او احساس آرامش کند این غذا به اندازه ای باشد که منجر به ذخیره کردن آن توسط جاندار شود.غذا های مورد نیاز همستر ها هر روز مقداری کاهو و بلغور(خرد شده ی گندم)میباشد اما در کنار آن میتوان از مواد غذایی دیگر عم از بیسکوییت مادر،هویج پخته یا خام،انواع مغزیات و...استفاده کرد البته لازم به ذکر است که همیشه مقداری نان بربری در ظرف جانور باشد
برای خانه ی این جانور حتما از آکواریمی که کف آن با خاک اره پوشیده شده استفاده کنید سایر تجهیزات مانند قفس یا لوله ی آب نه تنها به همسترها کمک نمیکند بلکه موجب کاهش عمر آن ها نیز میشودا لبته وجود یک چرخ و فلک در کواریوم برای همستر های تنها خالی از لطف نیست درضمن باید این نکته را یاد آور شد که همستر ها آب مورد نیاز خود را از کاهو ومیوه های آبدار تهییه میکنند ونیازی به آب ندارند
نکته:همستر ها نیاز به استحمام ندارند البته خاک آن ها باید هر هفته تعویض شود.
نکته:همستر های هم جنس را در یک مکان نگهداری نکینید چون ممکن است همدیگر را تا سر حد مرگ بزنند.




هر نوع حشره ای را می توان در مایع نگهداری کرد .حشرات را میتوان بطور موقت تا موقعی که برای سنجاق کردن آنها پیدا شود در مایع ذخیره کرد و بیشتر جمع آوری کنندگان ذخیره مجموعه خود در مایع را به خشک انبار کردن آنها در پاکتها یا بسته ها ترجیح می دهند.با وجود نمونه های نگهداری شده در مایعات معمولا به آسانی آنهایی که سنجاق شده یا در پولک مقوایی مونتاژ شده قابل بررسی نیستند و بطور کلی هر حشره ای که میتواند خشک نگهداری شود بایستی در سنجاق و یا پولک مقوایی مونتاژ شود.
اطلاعات اوليه
توضيح كلي
گاز گرفتن حيوانات عبارت است از گاز گرفته شدن توسط سگ، گربه، يا ساير حيوانات، و نيز انسان
علايم شايع
زخم ناشي از گازگرفتن حيوانات ميتواند به اشكال زير باشد: پارگي، سوراخ شدگي، خراش يا لهشدگي.
سگها معمولاً دستها، صورت، يا پاها را گاز ميگيرند.
گربهها عمدتاً دستها، و در موارد كمتر، پاها، صورت، يا تنه را گاز ميگيرند.
علل
اغلب موارد گاز گرفته شدن توسط حيوان خانگي است كه فرد آن را ميشناسد. گاز گرفتن بيشتر توسط سگهاي بزرگ صورت ميگيرد
گاز گرفته شدن توسط انسان اغلب زماني صورت ميگيرد كه يك نفر با مشت گره كرده به دهان ديگري ميكوبد.
عوامل افزايشدهنده خطر
وجود حيوانات اهلي خانگي يا حيوانات وحشي در محيط زندگي. محل گازگرفتن سگ به ندرت عفوني ميشود. محل گاز گرفتن گربه و انسان به طور شايع عفوني ميشود.
پيشگيري
آموزش به كودكان و نيز بزرگسالان براي جلوگيري از وقوع گازگرفتگي
از نزديك شدن به حيوانات ولگرد خودداري كنيد
عواقب مورد انتظار
زخم ناشي از گاز گرفته شدن قاعدتاً بايد به تدريج بهبود يابد و در عوض 10-7 روز بسته شود.
عوارض احتمالي
عوارض ناشي از گازگرفته شدن ميتواند شامل موارد زير باشد: عفونت، آسيب وسيع بافتي و تشكيل جوشگاه، خونريزي، بيماري هاري، و كاهش مرگ
درمان
اصول كلي
تميز كردن زخم
بخيه در صورت لزوم
البته زخم معمولاً باز گذاشته ميشود تا خود به خود بهبود يابد. به اين ترتيب خطر عفونت كمتر ميشود.
اگر دست گاز گرفته شده است، آن را آتل بگيريد.
زخم ناشي از گازگرفته شدن دست توسط انسان نبايد همان اول بخيه شود، زيرا احتمال عفونت زياد است.
اندام گاز گرفته شده بايد بالا گرفته شود تا ورم نكند.
با مركز بهداشت محل تماس بگيريد و در مورد شيوع هاري در حيواني كه گاز گرفته است سؤوال كنيد.
حتيالامكان حيواني كه گاز گرفته است را بايد به دام انداخت و از نظر هاري بررسي كرد.
داروها
امكان دارد آنتيبيوتيك جهت پيشگيري از عفونت تجويز شود.
شايد لازم باشد تزريقات لازم براي پيشگيري از كزاز انجام شود.
گاهي ممكن است لازم باشد واكسن يا سرم ضدهاري تزريق شود.
فعاليت
هيچ محدوديتي براي آن وجود ندارد. البته بسته به شدت و محل زخم ممكن است توصيههايي در اين زمينه ارايه شود.
رژيم غذايي
هيچ رژيم خاصي توصيه نميشود
تقریبا" تمام سنجاب ماهی ها دارای شکل مشابهی می باشند.باله ی پشتی آن ها دندانه دندانه،دم آن ها چنگالی،چشمان آن ها بزرگ و دومین شعاع باله ی مخرجی آن ها قوی و خار مانند است.در برخی از جنس ها نیز زائده ی تیز و قوی خار مانندی روی سرپوش برانشی قرار دارد.رنگ اصلی این ماهی ها قرمز با حاشیه ی زرد،سفید یا سیاه می باشد.
رنگ قرمز و چشم بزرگ آن ها نشانگر تغذیه ی شبانه ی آن ها می باشد.این ماهی ها روزها در سوراخ های خود پنهان شده و عصر ها برای تغذیه بیرون می آیند.از نظر روش تغذیه ای،سنجاب ماهی ها جزء گوشتخواران بوده و طبیعتا" ماهی های کوچک تر داخل آکواریوم را می خورد.
در قسمت گلویی دارای دندان هایی هستند که به وسیله ی آن ها می توانند تولید نوعی صدا بنمایند.اگر چه انواع بالغ آن ها برای نگهداری در آکواریوم های خانگی مناسب نیستند،با وجود این از ماهی های کوچک تر می توان برای این منظور استفاده نمود.

نامگذاری این ماهی ها به خوبی متناسب با شکل بدن آن ها میباشد.زیرا خار های نسبتا بلندی از تمام بدن آن ها به بیرون نفوذ نموده است.این اختصاص و نیز قدرت باد کردن آن ها مقاومت خاصی را در مقابل دشمنان باستثناء آن هایی که شدیدا گرسنه هستند به وجود می آورد.از آن جا که گاهی آن ها را در معده ی انواع ماهی تون میتوان پیدا کرد باید گفت که برخی از ماهی ها از آن ها به عنوان غذا استفاده می نمایند.
رشد و نمو آن ها بسیار زیاد است ولی نمونه های کوچک تر برای نگهداری در آکواریوم بسیار جالب میباشند.از آن جا که مصرف اکسیژن آن ها زیاد است آکواریوم آن ها باید تا حد امکان بزرگ باشد.غذای اصلی آن ها را سخت پوستان تشکیل میدهند.در آکواریوم میتوان از میگو و گوشت خرچنگ برای تغذیه ی آن ها استفاده نمود.
به این ماهی ها در مناطق مختلف اسامی معمولی زیادی مانند ماهی جراح ،ماهی دکتر ،ماهی نیشتردار و ماهی یک شاخ داده شده است.بیشتر این اسم گذاری ها به علت ویژگی عمومی این گروه از ماهی ها است که اکثرا در هر طرف ساقه ی دمی دارای یک یا دو خار تیز می باشند.این خارها که سر آن ها به طرف جلو می باشد در واقع اسلحه های ماهی به حساب می آیند.این خارها معمولا دارای رنگ کاملا متمایز و متفاوت از رنگ زمینه ی بدن بوده و شاید علت آن آگاه نمودن سایر ما هی ها می باشد.
بدن آن ها نسبتا پهن و دیسک مانند است.باله های پشتی و مخرجی در سرتاسر بدن ادامه یافته و خط تقسیمی بین آن ها وجود ندارد.در این خانواده گونه های زیادی وجود دارند که از نظر شکل اساسی بدن دارای انواع متفاوتی می باشند.ماهی های بالغ جنس ناسو دارای پوزه ای دراز و ماهی های جنس زبراسوما دارای باله های پشتی و مخرجی بلندی می باشند.
این ماهی ها جزء ماهی های دریایی استوایی هستند که روی جزایر مرجانی همراه با پروانه ماهی ها و فرشته ماهی ها یافت می شوند.غذای اصلی آن ها را خزه ها تشکیل می دهند و در آکواریوم نیز باید به آن ها اسفناج نیم پخته و یا برگ کاهو داده شود.
در برخی از نقاط دنیا مانند هاوایی و فیلیپین از این ماهی ها به عنوان غذا استفاده می شود.در برخی نقاط دیگر نیز از مصرف آن ها خودداری می شود که شاید به علت طبیعت سمی این ماهی ها باشد. بررسی ها نشان داده اند که خارهای ساقه ی دمی برخی از این ماهی ها و همچنین شعاع های باله ی پشتی برخی دیگر از آن ها دارای غدد سمی می باشد.لازم به ذکر است که زخم حاصل از تماس بدن با شعاع های باله ای این ماهی ها بسیار دردناک بوده و ممکن است ایجاد عفونت نماید.

از ماهی ها نزدیکی زیادی با عقرب ماهی ها دارند ولی فاقد زائده های خار مانند آن ها می باشند. شعاع های قسمت پایینی باله های سینه ای ساده و ضخیم می باشند.
این ماهی ها عموما" کف زی هستند و اکثرا" می توان آن ها را در حالت نشسته روی نوک شاخه های مرجانی مشاهده نمود. بلافاصله پس از نزدیک شدن دشمن، این ماهی به سرعت به داخل شاخه های مرجان ها گریخته و خود را از تعرض آن محفوظ می دارد. برای صید آن ها غواص ها معمولا" تکه های بزرگ مرجان را کنده و آن را روی تور دستی خود تکان می دهند و باز ماهی ها از درون مرجان به داخل تور می روند.
غذای آن ها را معمولا" بی مهرگان کوچک و ماهی ها تشکیل می دهند. از این خانواده هیچ نمونه در خلیج فارس و دریای عمان وجود ندارد.
از گونه های مختلف بازماهی می توان به باز ماهی خالدار و بازماهی پوزه دراز اشاره نمود.

یماریهایی که بطور طبیعی بین حیوانات و انسان منتقل می شوند از جمله تب مالت – سیاه زخم و تب خونریزی دهنده کریمه کنگو – مشمه – طاعون – تب راجعه – آنفولانزای پرندگان – سارس – سالک – کالاآزار- بیماریهای انگلی و بیماریهای قابل انتقال بین انسان و حیوان نامیده می شود. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی از میان 1709 عامل بیماری زا 832 عامل از حیوانات به انسان منتقل می شوند. از میان 156 بیماری نو پدید شناخته شده در انسان 114 مورد آن از حیوانات به انسان منتقل می شود.
یکی از مشکلات اصلی و عمده بهداشتی کشور که سالهاست بصورت یک معضل منابع انسانی و مالی کشور را بخود اختصاص داده و هر چند گاه بصورت بحران جدی در استانهای مختلف و در قالب بیماریهای نوپدید و باز پدید خود را عیان می سازد بیماریهای قابل انتقال بین انسان و حیوان می باشد. از شیوع مجدد بیماریهایی نظیر لیشمانیوز جلدی ( سالک ) و توسعه کانونهای آن در کشور گرفته تا بحرانهای ناشی از بیماری تب و خونریزی دهنده کریمه – کنگو و خطر ورود تب دره ریفت و نیز آنفولانزای پرندگان و استقرار دیرپای بیماریهایی نظیر کیست هیداتیک – تب مالت و هاری که بدلیل پیچیدگی عوامل متعدد ایجاد کننده آنها بعنوان یک تهدید اساسی برای انسان مطرح شده و کنترل آنها به دخالت تمامی بخشهای مختلف توسعه نیاز خواهد داشت.
بنابراین لزوم هوشیاری وآگاهی جامعه از خطرات ناشی از این بیماریها و راههای انتقال آنها و همچنین تبیین اهمیت تاثیر همکاریهای بخشهای مختلف توسعه در کنترل این بیماریها صد چندان نمود می یابد.
ادامه مطلب









